Sesje i bezpieczeństwo
Sesje dokumentów i kontrola dostępu
Token Doconut identyfikuje otwarty dokument. Jeśli jakiekolwiek żądanie niosące go zostanie obsłużone, osoba, która go uzyskała, mogłaby odczytać każdą stronę. Ta strona wyjaśnia, co zawiera sesja dokumentu, jak długo trwa oraz jak DocImage.axd decyduje, kto może zobaczyć jego strony — na jednym serwerze i w farmie sieciowej.
Co zawiera sesja dokumentu
Każde udane OpenDocumentAsync tworzy jedną sesję, przechowywaną w pamięci:
- załadowany podgląd formatu — instancja silnika przechowująca przetworzony dokument,
- stan na stronie — rotacja, odbicia i dane adnotacji, które użytkownik stosuje w widżecie,
- opcjonalny indeks wyszukiwania, tworzony przy pierwszym wyszukiwaniu (lub wczytywany z wstępnie zbudowanego pliku
.srh), - znak wodny sesji z
DocOptions.Watermark.
Czas życia
Sesje wygasają po przesuwanym oknie: DocOptions.TimeOut minut (domyślnie 60), resetowane przy każdym żądaniu prezentującym token. Gdy sesja kończy się — z powodu wygaśnięcia lub przez CloseDocument(token) — jej silnik dokumentu jest zwalniany, a pamięć zwalniana natychmiast.
// Krótkotrwała sesja dla jednorazowego podglądu
var token = await viewer.OpenDocumentAsync(path, new DocOptions { TimeOut = 10 });Żądanie z wygasłym tokenem otrzymuje obraz błędu z napisem Document session not found. Please re-open document.. Strona musi ponownie otworzyć dokument, aby uzyskać nowy token. Na pojedynczym serwerze, recykling puli aplikacji kończy również wszystkie sesje.
Strony są serwowane tylko sesji, która je otworzyła
Przy użyciu UnsafeMode = false — domyślnego — otwarcie dokumentu przyznaje dostęp do sesji ASP.NET żądania, które go otworzyło, poprzez zapisanie wpisu secure-{token} w tej sesji. DocImage.axd wymaga samego stanu sesji i serwuje stronę tylko wtedy, gdy sesja żądająca posiada ten wpis. Każda inna przeglądarka prezentująca ten sam token otrzymuje obraz błędu z napisem You Are Not Authorized To View This Page.
Doconut.DoconutHost.Initialize(options =>
{
// false (domyślnie): DocImage.axd serwuje stronę tylko do sesji ASP.NET, która ją otworzyła
// dokument. Obsługa żąda stanu sesji samodzielnie; potrzebuje tylko, aby witryna nie
// wyłączała stan sesji w Web.config.
options.UnsafeMode = false;
});Trzy praktyczne konsekwencje:
- Endpoint otwarcia wymaga stanu sesji. Kontrolery MVC i strony Web Forms mają go domyślnie. Niestandardowy
IHttpHandlernie ma go, chyba że implementujeSystem.Web.SessionState.IRequiresSessionState. Otwarcie działające bez sesji nie ma czego przyznać, więc przeglądarka wyświetla „Nie masz uprawnień do wyświetlenia tej strony.” na każdej stronie. - Stan sesji musi pozostać włączony.
<sessionState mode="Off" />wWeb.configwyłącza zarówno przyznawanie, jak i sprawdzanie, a każda strona jest odrzucana. - Przeglądarka musi wysyłać ciasteczko sesji. Żądania widżetu pochodzą z tego samego pochodzenia, więc automatycznie niosą
ASP.NET_SessionId. Klient bez pojemnika na ciasteczka — skrypt, wywołanie serwer‑do‑serwera, konfiguracja cross‑origin usuwająca ciasteczka — jest odrzucany. To jest działająca funkcja.
UnsafeMode = true wyłącza sprawdzanie: każde żądanie niosące token jest obsługiwane. To jeden globalny przełącznik dla każdego dokumentu, bez możliwości nadpisania per‑dokumentowego. Pozostaw go false.
Unieważnienie
CloseDocument(token) robi więcej niż zwalnia pamięć: usuwa wpis secure-{token} z sesji bieżącego żądania i unieważnia token, więc zamknięty token jest od razu odrzucany.
Farmy sieciowe: podpisane bilety
W farmie kolejne żądanie może trafić na serwer, który nigdy nie widział dokumentu, w innym procesie roboczym, z własną sesją ASP.NET. Przyznanie sesji nie może go podążać. Tryb rozproszony zastępuje je podpisanym biletem powiązanym z przeglądarką: każdy węzeł współdzieli jedno miejsce przechowywania sesji dokumentów i jeden klucz podpisujący, a DocImage.axd akceptuje żądanie, gdy jego bilet jest ważny dla tego tokenu, tej przeglądarki i — gdy użytkownik jest zalogowany — tego użytkownika.
Konfiguracja, identyczna na każdym węźle:
// Global.asax.cs - Application_Start
// Sekret farmy: co najmniej 32 bajty, taki sam na każdym węźle, przechowywany poza kontrolą wersji.
byte[] farmKey = Convert.FromBase64String(Environment.GetEnvironmentVariable("DOCONUT_FARM_KEY"));
Doconut.DoconutHost.Initialize(
options => options.UnsafeMode = false, // sprawdzanie biletu uruchamia się tylko, gdy jest to false
services => services.AddDoconutDistributed(d =>
{
d.Store = CloudLocation.FileShare;
d.FileShareRootPath = @"\\fileserver\doconut-shared"; // folder, do którego może dotrzeć każdy węzeł
d.SigningKey = farmKey; // co najmniej 32 bajty, TAKIE SAME na każdym węźle
}));Endpoint otwierający następnie wiąże bilet z przeglądarką przed otwarciem i zwraca bilet wraz z tokenem:
- ustaw
DocOptions.BrowserId = DoconutFarmBinding.EnsureBrowserId(System.Web.HttpContext.Current, securityOptions)— wydaje ciasteczkodoconut-client, do którego bilet jest powiązany — orazDocOptions.UserId = DoconutFarmBinding.ResolveUserId(System.Web.HttpContext.Current); - po
OpenDocumentAsync, zwróćviewer.AccessTokenrazem z tokenem; - na stronie przekaż oba do widżetu:
objViewer.View(token, access).
Przejście z klasycznej flagi farmy sieciowej (IsWebfarm z ExportToPng)? Migracja pokazuje zmianę krok po kroku.
Trzymaj klucz podpisujący poza kontrolą wersji: służy zarówno do podpisywania biletów, jak i szyfrowania dokumentów w współdzielonym magazynie. Węzeł z innym kluczem odrzuca każdy bilet wydany przez pozostałe.
Przetestuj farmę rzeczywistą przeglądarką lub skryptem zachowującym ciasteczka. Klient bez ciasteczka doconut-client nie otrzymuje odpowiedzi 401: otrzymuje obraz błędu „nieautoryzowany” z kodem 200, około 2 KB, podczas gdy prawdziwa strona ma dziesiątki do setek kilobajtów.
Lista kontrolna produkcji
- Zachowaj
UnsafeMode = false(domyślne). - Otwieraj dokumenty z żądań, które mają stan sesji, i nigdy nie wyłączaj stanu sesji.
- Upewnij się, że ciasteczko sesji dociera do
DocImage.axd(to samo pochodzenie, HTTPS, politykaSameSite, która to umożliwia). - W farmie używaj trybu rozproszonego z jednym kluczem podpisującym współdzielonym przez wszystkie węzły.
- Wywołaj
CloseDocument, gdy użytkownik opuszcza dokument — korzyść dla pamięci i bezpieczeństwa. - Nigdy nie loguj ani nie udostępniaj tokenów; traktuj je jako krótkotrwałe poświadczenia.
Czy ta strona była pomocna?