نشست‌ها و امنیت

نشست‌های سند و کنترل دسترسی

یک توکن Doconut یک سند باز را شناسایی می‌کند. اگر هر درخواست‌ایی که این توکن را حمل می‌کند سرو شود، هر کسی که آن را به دست آورد می‌تواند تمام صفحات را بخواند. این صفحه توضیح می‌دهد یک نشست سند چه چیزی را نگه می‌دارد، چه مدت طول می‌کشد و چگونه DocImage.axd تصمیم می‌گیرد چه کسی می‌تواند صفحات آن را ببیند — روی یک سرور و در یک مزرعه وب.

چه چیزی یک نشست سند نگه می‌دارد

هر OpenDocumentAsync موفق یک نشست ایجاد می‌کند که در حافظه نگه داشته می‌شود:

  • نمایشگر فرمت بارگذاری‌شده — نمونهٔ موتور که سند تجزیه‌شده را نگه می‌دارد،
  • وضعیت هر صفحه — چرخش، وارونه‌سازی‌ها، و داده‌های حاشیه‌نویسی که کاربر در ویجت اعمال می‌کند،
  • فهرست جستجوی اختیاری، که در اولین جستجو ساخته می‌شود (یا از یک فایل پیش‌ساختهٔ .srh بارگذاری می‌شود)،
  • آب‌نشان نشست از DocOptions.Watermark.

دورهٔ حیات

نشست‌ها پس از یک پنجرهٔ لغزان منقضی می‌شوند: DocOptions.TimeOut دقیقه (پیش‌فرض 60)، که توسط هر درخواست‌ایی که توکن را ارائه می‌دهد بازنشانی می‌شود. وقتی یک نشست پایان می‌یابد — به‌دلیل انقضا یا توسط CloseDocument(token) — موتور سند آن آزاد می‌شود و حافظه‌اش بلافاصله آزاد می‌گردد.

csharp
// یک نشست کوتاه‌مدت برای پیش‌نمایش یک‌بار مصرف
var token = await viewer.OpenDocumentAsync(path, new DocOptions { TimeOut = 10 });

درخواستی که توکن منقضی‌شده دارد، تصویر خطایی با متن Document session not found. Please re-open document. دریافت می‌کند. صفحه باید دوباره سند را باز کند تا توکن جدیدی دریافت شود. در یک سرور تک، بازیابی استخر برنامه تمام نشست‌ها را نیز پایان می‌دهد.

صفحات فقط به نشست باز‌کنندهٔ آن‌ها سرو می‌شوند

با UnsafeMode = false — پیش‌فرض — باز کردن یک سند دسترسی به نشست ASP.NET درخواست‌کننده‌ای که آن را باز کرده است را اعطا می‌کند، با نوشتن یک ورودی secure-{token} در آن نشست. DocImage.axd به خود وضعیت نشست نیاز دارد و صفحه‌ای را فقط زمانی سرو می‌کند که نشست درخواست‌کننده آن ورودی را داشته باشد. هر مرورگر دیگری که همان توکن را ارائه دهد، تصویر خطایی با متن You Are Not Authorized To View This Page. دریافت می‌کند.

csharp
Doconut.DoconutHost.Initialize(options =>
{
    // false (پیش‌فرض): DocImage.axd فقط به نشست ASP.NET که باز کرده صفحه‌ای سرو می‌کند
    // سند. هندلر خودش وضعیت نشست را درخواست می‌کند؛ فقط نیاز دارد که سایت
    // وضعیت نشست را در Web.config خاموش کند.
    options.UnsafeMode = false;
});

سه پیامد عملی:

  • نقطهٔ انتهایی باز کردن به وضعیت نشست نیاز دارد. کنترلرهای MVC و صفحات Web Forms به‌طور پیش‌فرض این وضعیت را دارند. یک IHttpHandler سفارشی این کار را انجام نمی‌دهد مگر اینکه System.Web.SessionState.IRequiresSessionState را پیاده‌سازی کند. باز کردن که بدون نشست اجرا شود، چیزی برای اعطا ندارد، بنابراین نمایشگر پیام «You Are Not Authorized To View This Page.» را در هر صفحه نشان می‌دهد.
  • وضعیت نشست باید فعال بماند. <sessionState mode="Off" /> در Web.config هر دو اعطا و بررسی را غیرفعال می‌کند و هر صفحه‌ای رد می‌شود.
  • مرورگر باید کوکی نشست را ارسال کند. درخواست‌های ویجت هم‌مبدا هستند، بنابراین به‌صورت خودکار ASP.NET_SessionId را حمل می‌کنند. کلاینتی بدون جعبهٔ کوکی — اسکریپت، تماس سرور‑به‑سرور، تنظیمات کراس‑اورجین که کوکی‌ها را حذف می‌کند — رد می‌شود. این همان ویژگی کارآمد است.

UnsafeMode = true بررسی را غیرفعال می‌کند: هر درخواست‌ایی که توکن را حمل کند سرو می‌شود. این یک سوئیچ سراسری برای هر سند است، بدون امکان بازنویسی برای هر سند. آن را false بگذارید.

لغو دسترسی

CloseDocument(token) بیش از آزادسازی حافظه عمل می‌کند: ورودی secure-{token} را از نشست درخواست فعلی حذف می‌کند و توکن را لغو می‌نماید، بنابراین توکن بسته‌شده بلافاصله رد می‌شود.

مزرعه وب: بلیت‌های امضا‌شده

در یک مزرعه، درخواست بعدی می‌تواند به سروری برسد که هرگز سند را ندیده است، در یک فرآیند کاری متفاوت، با نشست ASP.NET خود. اعطای نشست نمی‌تواند آن را دنبال کند. حالت توزیعی آن را با یک بلیت امضا‌شده که به مرورگر متصل است جایگزین می‌کند: هر گره یک مخزن برای نشست‌های سند و یک کلید امضا به اشتراک می‌گذارد، و DocImage.axd درخواست را زمانی می‌پذیرد که بلیت آن برای آن توکن، آن مرورگر، و — وقتی کاربر وارد سیستم است — آن کاربر معتبر باشد.

پیکربندی، که در هر گره یکسان است:

csharp
// Global.asax.cs - Application_Start
// رمز مزرعه: حداقل 32 بایت، در هر گره یکسان، خارج از کنترل نسخه نگه‌داشته می‌شود.
byte[] farmKey = Convert.FromBase64String(Environment.GetEnvironmentVariable("DOCONUT_FARM_KEY"));

Doconut.DoconutHost.Initialize(
    options => options.UnsafeMode = false,     // بررسی بلیت فقط زمانی اجرا می‌شود که این مقدار false باشد
    services => services.AddDoconutDistributed(d =>
    {
        d.Store             = CloudLocation.FileShare;
        d.FileShareRootPath = @"\\fileserver\doconut-shared";  // یک پوشه که هر گره می‌تواند به آن دسترسی داشته باشد
        d.SigningKey        = farmKey;                          // حداقل 32 بایت، در هر گره یکسان
    }));

نقطهٔ انتهایی باز کردن سپس بلیت را قبل از باز کردن به مرورگر متصل می‌کند و بلیت را همراه با توکن برمی‌گرداند:

  • DocOptions.BrowserId = DoconutFarmBinding.EnsureBrowserId(System.Web.HttpContext.Current, securityOptions) را تنظیم کنید — این کوکی doconut-client را که بلیت به آن متصل است صادر می‌کند — و DocOptions.UserId = DoconutFarmBinding.ResolveUserId(System.Web.HttpContext.Current)؛
  • پس از OpenDocumentAsync، viewer.AccessToken را همراه با توکن برگردانید؛
  • در صفحه، هر دو را به ویجت پاس دهید: objViewer.View(token, access).

از پرچم کلاسیک مزرعهٔ وب (IsWebfarm با ExportToPng) می‌روید؟ مهاجرت تغییر را گام به گام نشان می‌دهد.

کلید امضا را خارج از کنترل نسخه نگه دارید: این کلید هم بلیت‌ها را امضا می‌کند و هم اسناد را در مخزن مشترک رمزگذاری می‌کند. گره‌ای با کلید متفاوت، هر بلیت صادر شده توسط دیگران را رد می‌کند.

یک مزرعه را با مرورگر واقعی یا اسکریپتی که کوکی‌ها را نگه می‌دارد تست کنید. کلاینتی بدون کوکی doconut-client پاسخ نمی‌دهد با 401: او تصویر خطای «not authorized» را با وضعیت 200 دریافت می‌کند، حدود ۲ کیلوبایت، در حالی که یک صفحهٔ واقعی چندین تا صدها کیلوبایت است.

چک‌لیست تولید

  • UnsafeMode = false را نگه دارید (پیش‌فرض).
  • سندها را از درخواست‌هایی که وضعیت نشست دارند باز کنید و هرگز وضعیت نشست را خاموش نکنید.
  • اطمینان حاصل کنید که کوکی نشست به DocImage.axd می‌رسد (هم‌مبدا، HTTPS، یک سیاست SameSite که اجازه می‌دهد).
  • در یک مزرعه، از حالت توزیعی با یک کلید امضا که توسط هر گره به اشتراک گذاشته می‌شود استفاده کنید.
  • زمانی که کاربر سند را ترک می‌کند، CloseDocument را فراخوانی کنید — هم حافظه و هم امنیت بهره‌مند می‌شوند.
  • هرگز توکن‌ها را لاگ یا به اشتراک نگذارید؛ آنها را به‌عنوان اعتبارنامه‌های کوتاه‌مدت در نظر بگیرید.

آیا این صفحه مفید بود؟