جلسات و امنیت

جلسات سند و کنترل دسترسی

یک توکن Doconut قدرتمند است: هر کسی که آن را ارائه دهد می‌تواند هر صفحه‌ای از سند را درخواست کند اگر به جلسه باز کردن متصل نباشد. این صفحه توضیح می‌دهد یک جلسه چه چیزی نگه می‌دارد، چه مدت طول می‌کشد، و بررسی‌هایی که UseDoconut() به‌طور پیش‌فرض فعال می‌کند.

چه چیزی یک جلسه سند نگه می‌دارد

هر OpenDocumentAsync موفق یک جلسه در IMemoryCache ایجاد می‌کند:

  • نمایشگر فرمت بارگذاری‌شده (نمونهٔ موتور سند که سند تجزیه‌شده را نگه می‌دارد)،
  • وضعیت صفحه‌ای — چرخش، وارونه‌سازی‌ها، و داده‌های حاشیه‌نویسی که کاربر در ویجت اعمال می‌کند،
  • شاخص جستجو اختیاری، که به‌صورت تنبل در اولین جستجو ساخته می‌شود (یا از یک فایل پیش‌ساختهٔ .srh هنگام سرو شدن صفحات از ذخیره‌سازی مشترک بارگذاری می‌شود)،
  • آب‌نشان جلسه از DocOptions.Watermark.

طول عمر

جلسات پس از یک پنجره لغزان منقضی می‌شوند: DocOptions.TimeOut دقیقه (پیش‌فرض 60)، که با هر درخواست ارائه توکن بازنشانی می‌شود. وقتی یک جلسه حذف می‌شود — توسط انقضا یا توسط CloseDocument(token) — فراخوان حذف آن موتور سند را از بین می‌برد و حافظهٔ مرتبط را بلافاصله آزاد می‌کند.

csharp
// یک جلسه کوتاه‌مدت برای پیش‌نمایش یک‌بار مصرف
var token = await viewer.OpenDocumentAsync(path, new DocOptions { TimeOut = 10 });

درخواستی با توکن منقضی‌شده یک تصویر خطا با متن Document session not found. Please re-open document. دریافت می‌کند — کلاینت باید دوباره باز کند تا توکن تازه‌ای به دست آورد.

بایندینگ توکن داخلی

با UnsafeMode = false (پیش‌فرض)، OpenDocumentAsync توکن جدید را به جلسه ASP.NET درخواست HTTP که آن را باز کرده است، متصل می‌کند، با نوشتن یک نشانگر secure-{token} در آن جلسه. میانی‌افزار Doconut سپس از سرو کردن صفحات به هر جلسه مرورگر دیگری خودداری می‌کند:

  • مرورگر/جلسه متفاوتی که توکن دزدیده‌شده را ارائه می‌دهد → تصویر خطا You Are Not Authorized To View This Page.
  • میانی‌افزار جلسه ثبت نشده → HTTP 500 Session middleware not configured. Call UseSession() before UseDoconut().

به همین دلیل Quick Start بر AddSession() + app.UseSession() قبل از شاخهٔ Doconut تأکید می‌کند. دو پیامد عملی:

  • کلاینت باید کوکی جلسه ASP.NET را همراه با درخواست‌های صفحه ارسال کند. تنظیمات کراس‑اورجین که کوکی‌ها را حذف می‌کنند (یا یک کلاینت API بدون جعبهٔ کوکی) بررسی را شکست می‌دهند — این به معنای کارکرد ویژگی است، نه یک باگ.
  • options.UnsafeMode = true بایندینگ را به‌طور کامل غیرفعال می‌کند. برای سناریوهای کنترل‌شده (مثلاً رندرینگ سرور‑به‑سرور) وجود دارد؛ در محیط تولید آن را false بگذارید.

بایندینگ توکن تنها توسط این سوئیچ جهانی UnsafeMode کنترل می‌شود — به‌صورت پیش‌فرض فعال است (UnsafeMode = false) و برای هر جلسه اعمال می‌شود. هیچ گزینهٔ خروج برای هر سند وجود ندارد؛ تنظیم UnsafeMode = true بایندینگ را به‌صورت سراسری غیرفعال می‌کند.

اعطای دسترسی و کاربران احراز هویت‌شده

وقتی UnsafeMode برابر با false باشد، UseDoconut() به‌طور خودکار DocumentAccessMiddleware را قبل از میانی‌افزار صفحه وارد می‌کند. آن را دوبار ثبت نکنید. وقتی درخواستی توکن حمل می‌کند، اعطای دسترسی ثبت‌شده هنگام باز کردن سند را جستجو می‌کند و فقط در صورتی مجاز می‌شود که همهٔ این موارد برقرار باشند:

  1. یک اعطا برای توکن وجود دارد،
  2. منقضی نشده باشد (طول عمر اعطا = TimeOut سند)،
  3. شناسهٔ جلسه ASP.NET درخواست‌کننده با شناسهٔ جلسه‌ای که سند را باز کرده مطابقت داشته باشد،
  4. اگر بازکننده احراز هویت شده باشد، ادعای NameIdentifier کاربر درخواست‌کننده نیز مطابقت داشته باشد.

خطاها 403 برمی‌گردانند — به‌عنوان تصویر خطای PNG برای درخواست‌های صفحه/تصویر بندانگشتی، و در غیر این صورت به‌صورت متن ساده. پیام و کلید پرس‌و‌جو توکن از DocumentSecurityOptions می‌آید (TokenQueryKey، پیش‌فرض "token"؛ UnauthorizedMessage، پیش‌فرض "You Are Not Authorized To View This Page."). این گزینه‌ها را از طریق DI ASP.NET Core قبل از ساخت برنامه پیکربندی کنید. اگر وضعیت جلسه در دسترس نباشد میانی‌افزار به‌صورت بسته با HTTP 500 شکست می‌خورد: ASP.NET Session is required for Doconut document security.

csharp
builder.Services.Configure<Doconut.Security.DocumentSecurityOptions>(options =>
{
    options.TokenQueryKey = "token";
    options.UnauthorizedMessage = "You Are Not Authorized To View This Page.";
});

میانی‌افزار اصلی صفحه سپس نشانگر جلسه secure-{token} را قبل از سرو کردن سند بررسی می‌کند. با UnsafeMode = true، UseDoconut() میانی‌افزار دسترسی را رد می‌کند و بررسی نشانگر اصلی نیز غیرفعال می‌شود.

امنیت در چندین گره

توکن‌های وابسته به جلسه فرض می‌کنند گره‌ای که صفحه را سرو می‌کند درخواست باز کردن سند را نیز دیده است. این فرض وقتی چند گره همان اسناد را از ذخیره‌سازی مشترک سرو می‌کنند، برقرار نیست: درخواست صفحه می‌تواند به گره‌ای برسد که هرگز درخواست باز کردن را ندیده و بررسی بر پایه جلسه آن را رد می‌کند.

پاسخ این نیست که اسناد را بدون محافظت بگذارید. از بلیت‌های دسترسی امضا‌شده از طریق AddDoconutDistributedDocumentSecurity(...) استفاده کنید، که بررسی جلسه را با یک اعتبارنامه جایگزین می‌کند که هر گره می‌تواند به‌صورت مستقل آن را تأیید کند. تنظیم کامل در استقرارهای توزیع‌شده آمده است.

لغو دسترسی

CloseDocument(token) فقط حافظه را آزاد نمی‌کند — بلکه نشانگر secure-{token} را نیز حذف می‌کند و اعطای دسترسی را لغو می‌نماید، بنابراین یک توکن بسته بلافاصله در هر دو لایهٔ امنیتی مرده است.

فهرست بررسی برای تولید

  • UnsafeMode = false (پیش‌فرض) را بر روی یک گره واحد نگه دارید — این سوئیچ جهانی همان چیزی است که توکن‌ها را به جلسات متصل می‌کند.
  • AddDistributedMemoryCache() را ثبت کنید (برنامه‌های MVC و Razor Pages قبلاً آن را دارند) و AddSession()، و قبل از شاخهٔ میانی‌افزار Doconut، app.UseSession() را فراخوانی کنید.
  • اطمینان حاصل کنید سیاست کوکی جلسه شما اجازه می‌دهد درخواست‌های ویجت کوکی را حمل کنند (SameSite، HTTPS).
  • هنگام خروج کاربر از سند از CloseDocument استفاده کنید — هم حافظه و هم امنیت بهره‌مند می‌شوند.
  • هرگز توکن‌ها را لاگ یا به اشتراک نگذارید؛ آنها را به‌عنوان اعتبارنامه‌های کوتاه‌مدت در نظر بگیرید.
  • سرو کردن از ذخیره‌سازی مشترک؟ به بلیت‌های دسترسی امضا‌شده منتقل شوید به‌جای پذیرش اسناد بدون محافظت.

آیا این صفحه مفید بود؟