جلسات و امنیت
جلسات سند و کنترل دسترسی
یک توکن Doconut قدرتمند است: هر کسی که آن را ارائه دهد میتواند هر صفحهای از سند را درخواست کند اگر به جلسه باز کردن متصل نباشد. این صفحه توضیح میدهد یک جلسه چه چیزی نگه میدارد، چه مدت طول میکشد، و چه بررسیهایی توسط UseDoconut() بهصورت پیشفرض فعال میشود.
آنچه یک جلسه سند نگه میدارد
هر OpenDocumentAsync موفق یک جلسه در IMemoryCache ایجاد میکند:
- نمایشگر فرمت بارگذاریشده (نمونهٔ موتور سند که سند تجزیهشده را نگه میدارد)،
- وضعیت هر صفحه — چرخش، وارونهسازیها، و دادههای حاشیهنویسی که کاربر در ویجت اعمال میکند،
- نمایه جستجو اختیاری، که بهصورت تنبل در اولین جستجو ساخته میشود (یا از یک فایل پیشساختهٔ
.srhبارگذاری میشود وقتی صفحات از ذخیرهسازی مشترک سرو میشوند)، - آبنشان جلسه از
DocOptions.Watermark.
طول عمر
جلسات پس از یک پنجره لغزان منقضی میشوند: DocOptions.TimeOut دقیقه (پیشفرض 60)، که با هر درخواست که توکن را ارائه میدهد بازنشانی میشود. وقتی یک جلسه حذف میشود — توسط انقضا یا توسط CloseDocument(token) — فراخوانی حذف آن، موتور سند را از بین میبرد و حافظهٔ مرتبط را بلافاصله آزاد میکند.
// یک جلسه کوتاهمدت برای پیشنمایش یکبار
var token = await viewer.OpenDocumentAsync(path, new DocOptions { TimeOut = 10 });درخواستی با توکن منقضیشده یک تصویر خطای خواندن Document session not found. Please re-open document. دریافت میکند — کلاینت باید دوباره باز کند تا توکن تازهای دریافت کند.
بایندینگ توکن داخلی
با استفاده از UnsafeMode = false (پیشفرض)، OpenDocumentAsync توکن جدید را به جلسه ASP.NET درخواست HTTP که آن را باز کرده است، بایند میکند، با نوشتن یک نشانگر secure-{token} در آن جلسه. سپس میانیافزار Doconut از سرو کردن صفحات به هر جلسه مرورگر دیگری خودداری میکند:
- مرورگر/جلسهٔ متفاوتی که توکن دزدیدهشدهای را ارائه میدهد → تصویر خطا
You Are Not Authorized To View This Page. - میانیافزار جلسه ثبت نشده → خطای HTTP 500
Session middleware not configured. Call UseSession() before UseDoconut().
به همین دلیل Quick Start بر AddSession() + app.UseSession() قبل از شاخهٔ Doconut اصرار دارد. دو پیامد عملی:
- مشتری باید کوکی جلسه ASP.NET را همراه با درخواستهای صفحه ارسال کند. تنظیمات کراس‑اورجین که کوکیها را حذف میکنند (یا یک کلاینت API بدون جعبهٔ کوکی) این بررسی را شکست میدهند — این بهمعنی کارکرد ویژگی است، نه یک باگ.
options.UnsafeMode = trueبایندینگ را بهطور کامل غیرفعال میکند. این برای سناریوهای کنترلشده (مثلاً رندرینگ سرور‑به‑سرور) وجود دارد؛ در محیط تولید آن راfalseبگذارید.
بایندینگ توکن تنها توسط این سوئیچ جهانی UnsafeMode کنترل میشود — بهصورت پیشفرض فعال است (UnsafeMode = false) و بر تمام جلسات اعمال میشود. هیچ گزینهٔ خروجی برای هر سند وجود ندارد؛ تنظیم UnsafeMode = true بایندینگ را بهصورت سراسری غیرفعال میکند.
اعطای دسترسی و کاربران احراز هویتشده
وقتی UnsafeMode برابر با false باشد، UseDoconut() بهطور خودکار قبل از میانیافزار صفحه، DocumentAccessMiddleware را وارد میکند. آن را دوبار ثبت نکنید. وقتی یک درخواست توکن حمل میکند، اعطای دسترسی ثبتشده هنگام باز کردن سند را جستجو میکند و فقط در صورتی مجاز میشود که تمام موارد زیر برقرار باشند:
- یک اعطا برای توکن موجود باشد،
- منقضی نشده باشد (طول عمر اعطا =
TimeOutسند)، - شناسهٔ جلسهٔ ASP.NET درخواستکننده با شناسهٔ جلسهای که سند را باز کرده مطابقت داشته باشد،
- اگر بازکننده احراز هویت شده باشد، ادعای
NameIdentifierکاربر درخواستکننده نیز مطابقت داشته باشد.
خطاها 403 برمیگردانند — بهعنوان تصویر خطای PNG برای درخواستهای صفحه/تصویر بندانگشتی، و در غیر این صورت بهصورت متن ساده. پیام و کلید پرسوجوی توکن از DocumentSecurityOptions میآید (TokenQueryKey، پیشفرض "token"؛ UnauthorizedMessage، پیشفرض "You Are Not Authorized To View This Page."). این گزینهها را از طریق DI ASP.NET Core قبل از ساخت برنامه پیکربندی کنید. اگر وضعیت جلسه در دسترس نباشد، میانیافزار بهصورت بسته با خطای HTTP 500 شکست میخورد: خطای HTTP 500: ASP.NET Session is required for Doconut document security.
builder.Services.Configure<Doconut.Security.DocumentSecurityOptions>(options =>
{
options.TokenQueryKey = "token";
options.UnauthorizedMessage = "You Are Not Authorized To View This Page.";
});میانیافزار اصلی صفحه سپس نشانگر جلسهٔ secure-{token} را پیش از سرو کردن سند تأیید میکند. با استفاده از UnsafeMode = true، UseDoconut() میانیافزار دسترسی را رد میکند و بررسی نشانگر اصلی نیز غیرفعال میشود.
امنیت در چندین گره
توکنهای وابسته به جلسه فرض میکنند گرهای که صفحه را سرو میکند، درخواست باز کردن سند را نیز دیده است. این فرض زمانی که چندین گره همان اسناد را از ذخیرهسازی مشترک سرو میکنند، برقرار نیست: یک درخواست صفحه میتواند به گرهای برسد که هرگز درخواست باز کردن را ندیده و بررسی بر پایهٔ جلسه آن را رد میکند.
پاسخ این نیست که اسناد را بدون محافظت بگذارید. از بلیتهای دسترسی امضاشده از طریق AddDoconutDistributedDocumentSecurity(...) استفاده کنید، که بررسی جلسه را با یک اعتبارنامه که هر گره میتواند بهصورت مستقل تأیید کند، جایگزین میکند. تنظیم کامل در استقرارهای توزیعشده آمده است.
لغو دسترسی
CloseDocument(token) فقط حافظه را آزاد نمیکند — بلکه نشانگر secure-{token} را نیز حذف میکند و اعطای دسترسی را لغو مینماید، بنابراین یک توکن بسته بلافاصله در هر دو لایهٔ امنیتی مرده است.
فهرست بررسی برای تولید
UnsafeMode = false(پیشفرض) را بر روی یک گره نگه دارید — این سوئیچ جهانی همان چیزی است که توکنها را به جلسات بایند میکند.AddDistributedMemoryCache()را ثبت کنید (برنامههای MVC و Razor Pages از پیش آن را دارند) وAddSession()، و قبل از شاخهٔ میانیافزار Doconut،app.UseSession()را فراخوانی کنید.- اطمینان حاصل کنید سیاست کوکی جلسه شما اجازه میدهد درخواستهای ویجت کوکی را حمل کنند (
SameSite، HTTPS). - هنگام خروج کاربر از سند از
CloseDocumentاستفاده کنید — هم حافظه و هم امنیت بهرهمند میشوند. - هرگز توکنها را لاگ یا به اشتراک نگذارید؛ آنها را بهعنوان اعتبارنامههای کوتاهمدت در نظر بگیرید.
- سرو کردن از ذخیرهسازی مشترک؟ به بلیتهای دسترسی امضاشده منتقل شوید بهجای پذیرش اسناد بدون محافظت.
آیا این صفحه مفید بود؟