بهینه‌سازی عملکرد

بهینه‌سازی رندرینگ و حافظه

پروفایل منابع Doconut توسط سه مورد تسلط دارد: render DPI، what stays cached، و how long sessions live. این راهنما اهرم‌ها را به ترتیب تأثیر مرور می‌کند.

وضوح — بزرگ‌ترین اهرم

ImageResolution (۲۵–۳۰۰ DPI) هر دو زمان رندر و اندازه تصویر را تعیین می‌کند. اکثر فرمت‌ها به‌صورت پیش‌فرض ۲۰۰ DPI هستند؛ تصاویر و PSD به‌صورت پیش‌فرض ۱۰۰.

csharp
// پیش‌نمایش فهرست اسناد نیازی به کیفیت چاپ ندارد
var token = await viewer.OpenDocumentAsync(path, new PdfConfig { ImageResolution = 100 });

نصف کردن DPI تقریباً تعداد پیکسل‌ها در هر صفحه را به‌یک‌چهارم کاهش می‌دهد — رندرهای سریع‌تر، انتقال‌های کوچکتر، حافظه کش کمتر. برای موارد استفاده با زوم زیاد (CAD، نقشه‌های مهندسی) ۲۵۰–۳۰۰ DPI را رزرو کنید.

برای PDFهایی که دارای تصاویر جاسازی‌شده سنگین هستند، PdfConfig تنظیمات دقیق‌تری اضافه می‌کند: CompressImages + CompressQuality، ResizeImages + ResizeResolution، و CompressFast. برای تصاویر ساده، ImageConfig.MaxImagePixelSize (پیش‌فرض ۳۰۰۰ پیکسل) حداکثر اندازه خروجی را تعیین می‌کند.

کش صفحه — حافظه در مقابل رندر مجدد

BaseConfig.CachePages (پیش‌فرض true) هر صفحه رندر شده را در حافظه برای طول عمر نشست نگه می‌دارد. این پیش‌فرض مناسب برای مشاهده تعاملی است — کاربران به‌صورت جلو و عقب اسکرول می‌کنند. آن را خاموش کنید وقتی:

  • اسناد بسیار بزرگ هستند و یک‌بار از ابتدا تا انتها مشاهده می‌شوند،
  • جلسات همزمان زیاد باعث چند برابر شدن صفحات کش‌شده می‌شوند،
  • ترجیح می‌دهید به‌ازای هر مشاهده CPU مصرف کنید تا RAM را نگه دارید.
csharp
var token = await viewer.OpenDocumentAsync(path, new PdfConfig { CachePages = false });

در سمت کلاینت، ViewerConfig.CacheEnabled = true یک پنجره کوچک متحرک از تصاویر صفحات آینده را در حافظه مرورگر پیش‌بارگذاری می‌کند. این یک کش پیش‌بارگیری برای هر مشاهده است، نه یک localStorage دائمی.

نشست‌ها — حافظه‌ای که نمی‌بینید

هر نشست باز مدل سند تجزیه‌شده را به‌همراه (با CachePages) صفحات رندر شده‌اش نگه می‌دارد، تا زمانی که TimeOut متحرک (پیش‌فرض ۶۰ دقیقه) پس از آخرین درخواست منقضی شود. دو عادت این را تحت کنترل نگه می‌دارند:

  • بسته کنید آنچه کارتان تمام شده است. viewer.CloseDocument(token) موتور را بلافاصله آزاد می‌کند به‌جای انتظار برای پنجره بیکاری.
  • زمان‌سنجی را به‌درستی تنظیم کنید. پیش‌نمایشی که کاربران به‌مدت دو دقیقه نگاهی می‌اندازند نیازی به نشست یک ساعته ندارد:
csharp
var token = await viewer.OpenDocumentAsync(path, new DocOptions { TimeOut = 10 });

تجارت را به‌خاطر بسپارید: پس از انقضا، ویجت Document session not found. Please re-open document. را نشان می‌دهد — زمان‌سنجی‌ای انتخاب کنید که با جلسات واقعی خواندن مطابقت داشته باشد.

سوئیچ‌های مخصوص فرمت

  • Excel: MemoryOptimizationPreference به‌صورت پیش‌فرض فعال است و هنگام رندر کتاب‌های کاری بسیار بزرگ، ردپای حافظه را کاهش می‌دهد — آن را فعال بگذارید، یا اگر مایل به تعویض حافظه برای یک افزایش سرعت کوچک هستید به false تنظیم کنید؛ SheetNames / PrintArea رندر را به آنچه مهم است محدود می‌کند.
  • حالت ریدایرکت هزینه اولیه دارد: DefaultRender = false کل سند را هنگام باز کردن به PDF تبدیل می‌کند. این امکان جستجوی بومی مبتنی بر متن را فراهم می‌کند، اما در سندی با ۵۰۰ صفحه، فراخوانی باز کردن این تبدیل را به‌همراه دارد — به‌صورت reflexive آن را فعال نکنید.
  • Word/PPT بر روی Linux/Docker: عدم وجود فونت‌ها باعث بررسی بازگشتی کند و معیارهای نادرست می‌شود؛ FontFolders را به یک پوشه حاوی فونت‌های خود اشاره دهید.
  • ارائه‌ها بر روی Linux: نیازی به سوئیچ libgdiplus یا System.Drawing.EnableUnixSupport نیست — ببینید فونت‌ها در Linux.

استراتژی‌های سمت کلاینت

  • LargeDoc = true — استراتژی بارگذاری تنبل برای اسناد بسیار بزرگ؛ صفحات زمانی که کاربر به آن‌ها نزدیک می‌شود بارگذاری می‌شوند.
  • AutoLoad = false (پیش‌فرض) — تا زمانی که واقعاً View(token) را صدا نزنید رندر نکنید.
  • ShowThumbs = false — تولید/درخواست تصویر بندانگشتی برای پیش‌نمایش‌های تک‌صفحه یا جاسازی‌شده را نادیده بگیرید.
  • فعال‌سازی FixedZoom از تغییرات زوم آزاد جلوگیری می‌کند؛ وقتی یک C# ViewerConfig را نگاشت می‌کنید، FixedZoomPercentMobile (پیش‌فرض C# ۷۵) را برای صفحه‌نمایش‌های کوچک تنظیم کنید.

یک‌بار راه‌اندازی، نه به‌ازای هر درخواست

Encoding.RegisterProvider(CodePagesEncodingProvider.Instance) در Program.cs قرار می‌گیرد — ثبت‌نام کدگذاری‌ها به‌ازای هر درخواست کار هدر رفته‌ای است؛ فراموش کردن کامل آن اسناد کدصفحه‌ای قدیمی را خراب می‌کند.

پخش کار بین گره‌ها

همه موارد بالا رندر یک گره را به‌صورت درخواست‌محور تنظیم می‌کند. وقتی یک گره نتواند بار را جذب کند، اهرم بعدی یک دایال بزرگ‌تر نیست — بلکه انتشار یک‌بار آثار سند در ذخیره‌سازی مشترک و اجازه دادن به هر گره برای سرویس‌دهی به آن‌هاست. این مدل هزینه را تغییر می‌دهد: رندر یک‌بار برای هر سند انجام می‌شود نه یک‌بار برای هر نشست، و درخواست‌های صفحه تبدیل به خواندن فایل می‌شوند. ببینید استقرارهای توزیعی.

چک‌لیست بهینه‌سازی

  1. پایین‌ترین ImageResolution که UX شما می‌پذیرد تنظیم کنید.
  2. CachePages را برای مشاهده تعاملی فعال نگه دارید؛ برای سناریوهای یک‌بار یا همزمانی بالا غیرفعال کنید.
  3. نشست‌ها را به‌صورت صریح ببندید؛ TimeOut را در جایی که استفاده پرش‌دار است کوتاه کنید.
  4. در کلاینت برای اسناد بزرگ از LargeDoc + پیش‌فرض AutoLoad = false استفاده کنید.
  5. از DefaultRender = false فقط زمانی استفاده کنید که به یک پروجکشن PDF حاوی متن نیاز دارید.

آیا این صفحه مفید بود؟